در صفات علماء حقّه بارى شمه‌اى از صفات علماء آخرت كه مقابل علماء سوء هستند و اهل دنيا ، ذكر مىشود تا هركسى خود را مربى و اهل علم آخرت نداند و آن چند چيز است : الاول اينكه بايد زاهد در دنيا باشد ، معناى زهد رفع علقه « * » قلبيّه است كه لازمهء آن رفع علاقهء ظاهريه افتاده است زيرا كه اقلّ مراتب علم ، علم به حقارت دنيا است و كدورت آن و فناء آن و علم به جلالت آخرت است و صفاى آن و بقاى آن و همچنين بايد فهميده باشد كه دنيا و آخرت ضرّتان « * » هستند ، جمعشان نشايد ، پس اگر مطلب اولى را نفهميده باشد و احمقاه عالم يعنى چه ، و اگر بزرگى ثانى را

--> ( * ) علقه : علاقه ، دلبستگى . ( * ) ضرّتان : زن شوهر ، هوو .